Aktualna pozycja: Start Artykuły z Przeglądu Technicznego

Lista archiwalnych numerów Przeglądu Technicznego

Archiwum numerów z okresu do marca 2010 roku.

Inżynier elektronik z Warszawy, absolwent Politechniki Warszawskiej. Współtwórca, wiceprezes i współwłaściciel Grupy WB ELECTRONICS, mającej główną siedzibę w Ożarowie k. Warszawy. Oferuje swoje produkty i technologie m.in. polskiej armii oraz wielu armiom świata. Zatrudnia ok. 750 pracowników, w tym ok. 300 inżynierów.

Mgr inż. Adam Bartosiewicz, po ukończeniu Wydziału Elektroniki (1984 r.), ze specjalnością elektronika jądrowa i medycyna, był w latach 1984 –1998 pracownikiem naukowym Instytutu Podstawowych Problemów Techniki PAN. Pracując do 1989 r. w Zakładzie Doświadczalnym TECHPAN, był współautorem wielu urządzeń opatentowanych w Polsce, Europie i USA. Zespoły, w których pracował, zajmowały się rozwojem aparatury do ultradźwiękowych badań nieniszczących w medycynie (w tym pierwszego polskiej produkcji ultrasonografu czasu rzeczywistego) oraz upowszechnieniem technik pomiaru naprężeń w wyrobach hutniczych, takich jak wały napędowe, szyny czy koła kolejowe. Jest współautorem prac naukowych i artykułów w prasie technicznej.

W 1995 r. współtworzył spółkę DEBRO UMS, która produkowała przenośny miernik naprężeń w kołach kolejowych. Stał się on standardowym wyposażeniem wszystkich kolei i zakładów naprawczych w całej Europie.

Wraz z Piotrem Wojciechowskim i Krzysztofem Wysockim był współzałożycielem firmy WB ELECTRONICS Sp. z o.o. i od początku (1997) jest wiceprezesem jej Zarządu. Odpowiada za strategię rozwoju Spółki, przede wszystkim za opracowanie nowych produktów, nowych technologii, a także organizację produkcji.

W ciągu 16 lat spółka WB ELECTRONICS, poczynając od kilkuosobowej firmy start-up, przeobraziła się w Grupę WB, zatrudniającą blisko 750 pracowników, w tym ponad 300 inżynierów różnej specjalności. Grupa WB (od nazwisk Wojciechowski i Bartosiewicz) zbudowała rozpoznawalną na świecie markę oraz wiele produktów konkurujących na rynkach światowych z wyrobami znacznie większych koncernów, o tradycji sięgającej wielu dziesięcioleci.
H.P.

 

Dr hab. inż. Tomasz Babul urodzony w Warszawie w 1956 roku, absolwent Liceum im. Reytana, całą swoją działalność naukową i techniczną związał w Instytutem Mechaniki Precyzyjnej, której od 01 marca br. jest Dyrektorem. Ukończył w roku 1980 z wyróżnieniem Instytut Inżynierii Materiałowej Politechniki Warszawskiej (technologia materiałów w specjalności metaloznawstwo i obróbka cieplna metali). Po stażu w Ośrodku Badawczo- Rozwojowym Przetworników Obrazu Polkolor przeszedł w Instytucie Mechaniki Precyzyjnej kolejne szczeble awansu zawodowego od technologa, technologa-specjalisty, kierownika pracowni i kierownika największego w tym Instytucie Zakładu Obróbki Cieplnej, aż do objęcia funkcji Dyrektora, w wygranym w 2013 roku, konkursie na to stanowisko.

W 1990r ukończył studia doktoranckie w Politechnice Białoruskiej w Mińsku, broniąc rozprawy pt. “Wpływ metody natryskiwania cieplnego na właściwości i budowę powłok z amorficzno-krystaliczną strukturą”. Pogłębiona teoretyczna analiza natryskiwania detonacyjnego pozwoliła mu uzyskać habilitację, nadaną przez Radę Wydziału Inżynierii Produkcji w styczniu 2013 r.    Posiada szczególne uzdolnienia menadżerskie promując przy tym działalność Instytutu Mechaniki Precyzyjnej, pozyskuje zamówienia na projekty badawcze we współpracy z ośrodkami naukowymi w kraju i zagranicą – w Indiach, Niemczech, Rosji, Białorusi, Czechach, Bułgarii.

Na początku lat osiemdziesiątych uczestniczył w nowatorskich w tym okresie, pracach związanych z opracowywaniem technologii łączących obróbkę cieplną i cieplno-chemiczną, szczególnie hartowania indukcyjnego i azotowania z powierzchniową obróbką plastyczną kulowaniem. Był inicjatorem, głównym wykonawcą lub współwykonawcą 41 prac naukowo-badawczych realizowanych w ramach działalności statutowej IMP, bądź zleconych przez wyższe uczelnie i instytuty. Działalność dr hab. inż. Tomasza Babul obejmuje również współudział w wykonywanych przez IMP ekspertyzach i opracowaniach dla zakładów przemysłowych, wyższych uczelni technicznych.

jaz