Inżynier elektronik. W 2006 r. uzyskał doktorat nauk technicznych na Wydziale Elektroniki i Technik Informacyjnych Politechniki Warszawskiej. Od 1979 r. zatrudniony w Centrum Badań Kosmicznych PAN, obecnie jako Zastępca Dyrektora do spraw Rozwoju Technologii. Od 2010 r. równolegle pracuje w Fachhochschule Nordwestschweitz (Szwajcaria) jako kierownik techniczny projektu STIX (teleskop/spektrometr rentgenowski) w misji Solar Orbiter Europejskiej Agencji Kosmicznej (ESA).

Legitymuje się ponad 30-letnim doświadczeniem w budowie aparatury satelitarnej. Opracował kilkanaście instrumentów uczestniczących w misjach satelitarnych w ramach rosyjskich, francuskich i europejskich programów kosmicznych. W ciągu ostatnich lat współpracował z ESA w takich misjach jak: INTEGRAL (2002, badania astrofizyczne w zakresie promieniowania gamma), Mars Express (2003, orbiter Marsa), Venus Express (2005, orbiter Wenus), Herschel (2009, radioastronomia dalekiej podczerwieni, badania promieniowania reliktowego), obecnie uczestniczy w realizacji projektów w misjach Solar Orbiter (2016, misja do Słońca), ExoMars (2016, orbiter i lądownik Marsa) i JUICE (2022, misja do Jowisza).

Jest przedstawicielem Polski w Międzynarodowej Grupie Roboczej „Mars Sample Return” oraz ekspertem KE w programie Horizon2020 Space.
Członek Komitetu Badań Kosmicznych i Satelitarnych PAN, laureat programu FOCUS Fundacji na Rzecz Nauki Polskiej. Wykładowca Politechniki Warszawskiej i Studium Doktoranckiego CBK PAN.
Od 2009 r. kieruje pracami technicznymi w projekcie „BRITE – pierwszy polski satelita naukowy”, w ramach którego satelita LEM został umieszczony na orbicie w 2013 r., a satelita HEWELIUSZ jest przygotowany do wyniesienia na orbitę w lipcu 2014 r. Aktywnie uczestniczy w przygotowaniu programu budowy polskich satelitów obserwacyjnych.

Inicjuje i pomaga w uruchamianiu projektów „kosmicznych” w przedsiębiorstwach przemysłowych w Polsce. Za jeden z głównych obszarów swojej obecnej aktywności w Polsce uważa stymulację rozwoju polskiego sektora kosmicznego.

jk