Niespodziewana i smutna wiadomość o śmierci prof. dr hab. inż. Aleksandra NAKONIECZNEGO (1945-2013) dotarła do nas kilka dni przed uroczystym zakończeniem XIX edycji plebiscytu Przeglądu Technicznego o tytuł „Złotego Inżyniera”. Laureatem tego plebiscytu („Wyróżniony Inżynier” w 1996 r. „Srebrny Inżynier” 5-lecia 2003-07) był właśnie prof. Aleksander Nakonieczny. Wybitny inżynier, uczony, menedżer, członek Akademii Inżynierskiej w Polsce, członek Stowarzyszenia Inżynierów i Techników Mechaników Polskich (SIMP) oraz Stowarzyszenia Polskich Wynalazców i Racjonalizatorów (SPWiR), zaangażowany w działalność FSNT–NOT; członek Rady Głównej Instytutów Badawczych w VII Kadencji.

Po ukończeniu Politechniki Warszawskiej rozpoczął w 1969 r. pracę w Instytucie Mechaniki Precyzyjnej. Tu w 1978 r. uzyskał tytuł doktora, a w 1994 r. objął funkcję dyrektora Instytutu i pełnił ją aż do śmierci. Habilitował się w Instytucie Mashinovedenia w Rosyjskiej Akademii Nauk. Tytuł profesora uzyskał w 2002 r. Był doktorem honoris causa Państwowego Instytutu Technologicznego w Kaliningradzie. Zajmował się optymalizacją technologii obróbki tworzyw naturalnych w celu podwyższenia trwałości i niezawodności części maszyn i konstrukcji, wykorzystując mechaniczne, cieplne i chemiczne metody kształtowania właściwości wyrobów metalowych. Autor około 150 publikacji w pismach krajowych i zagranicznych, w tym 15 książek i 5 norm oraz 24 patentów.

Pełnił liczne funkcje w organizacjach krajowych i międzynarodowych: International Federation for Heat Treatment and Surch Engineering (IFHTSE) – członek Komitetu Wykonawczego, The Baltic Association of the Mechanical Engineering (BAME) –prezydent, Stołeczny Oddział Stowarzyszenia Polskich Wynalazców i Racjonalizatorów (SPWiR) – prezes. Ponadto był członkiem VII Kadencji Rady Głównej Instytutów Badawczych, Międzynarodowego Komitetu Naukowego Technologii Obróbki Plastycznej, Stowarzyszenia Inżynierów i Techników Mechaników Polskich (SIMP), Komitetu Wykonawczego Akademii Inżynierskiej w Polsce, Rady Krajowej, Rady Głównej Instytutów Badawczych, Rad Naukowych, Międzynarodowych Targów Poznańskich i Surfprotekt w Sosnowcu. Pełnił także funkcję redaktora naczelnego kwartalnika Inżynieria Powierzchni, był członkiem Międzynarodowego Komitetu Naukowego pisma Physico Chemical Mechanics of Materials, Ukraińskiej Akademii Nauk. Senior Adviser Heat Treatment of Metals Chińskiego Stowarzyszenia Obróbki Cieplnej.

Wielokrotnie nagradzany odznaczeniami państwowymi, honorowymi odznakami SIMP i NOT, medalem Drzewieckiego i medalem Sędzimira. Za działalność wynalazczą odznaczony: medalem Grand Oficer, Krzyżem Oficerskim Orderu Wynalazczości nadanym przez Komisję Odznaczeń Królestwa Belgii. Laureat 34 złotych i 29 srebrnych medali na Międzynarodowych Targach Wynalazczości w Brukseli, Paryżu, Londynie, Seulu, Moskwie oraz 12 Nagród Ministra Nauki i Szkolnictwa Wyższego za międzynarodowe osiągnięcia wynalazcze.

Profesora Nakoniecznego poznałam wiele lat temu. Jak mało kto potrafił łączyć umiejętności menedżerskie z talentem uczonego i działalnością społeczną. Był przyjacielem Przeglądu Technicznego, doceniał rolę prasy technicznej w upowszechnianiu i promowaniu wyników badań o charakterze wdrożeniowym. Niejednokrotnie podkreślał, iż bez badań stosowanych, współpracy zaplecza b+r z biznesem trudno mówić o innowacyjności i konkurencyjności polskiej gospodarki.

Sukcesy, jakie osiągnął w życiu zawodowym i działalności społecznej, nie przeszkadzały Mu być skromnym, dobrym i wrażliwym człowiekiem. Stratę poniósł Instytut, stratę poniosła nauka oraz organizacje, w których działał. Jego brak odczuwa rodzina i przyjaciele. I tak trudno pogodzić się z faktem, że już nie zadzwoni i nie zapyta, czy nie potrzebujemy pomocy.

Nie zapomnimy Cię, Aleksandrze!

Ewa Mańkiewicz-Cudny