W historii polskiej emigracji Stowarzyszenie lnżynierów i Techników Polskich ,,Polonia Technica” odgrywa rolę szczególną. Od chwili zarejestrowania 16 maja 1941 r. za główny cel działalności postawiło sobie ułatwianie adaptacji polskim inżynierom, których los rzucił do USA, do życia w nowych warunkach.

„Polonia Technica” zrzesza obecnie ponad 200 członków aktywnie uczestniczących w życiu organizacji. W spisie członkowskim znajduje się ponad 750 osób, które utożsamiają się z organizacją i nadal utrzymują kontakty oraz na bieżąco są informowane o działalności stowarzyszenia.
Rewolucja komputerowa, jaka rozpoczęła się w latach 80., dała stowarzyszeniu dodatkowy impuls do nowych działań. Znajomość komputerowej technologii stała się użytecznym środkiem rozpowszechniania informacji technicznych wśród członków organizacji. W tym okresie zostało zorganizowanych wiele odczytów, prelekcji i szkoleń o różnym zakresie i poziomie technicznym i naukowym.

W 1994 r. „Polonia Technica” zorganizowała w Nowym Jorku bardzo popularną imprezę o nazwie ComPract — prezentującą szerokie możIiwości praktycznego zastosowania komputerów. W czasie kilku godzin trwania pokazu ponad 1000 osób zaznajomiło się z możliwościami zintegrowanej technologii komputerowej m.in. na potrzeby techniki oraz nauki.

WIEDZA DLA NOWYCH EMIGRANTÓW

Przez wiele lat pod patronatem „Polonia Technica” aktywnie działał Klub Inwestora, na którego comiesięczne spotkania byli zapraszani znani specjaliści z Wall Street, którzy przybliżali zainteresowanym prawa i zasady istniejące w świecie finansów, giełdy i inwestycji. Duża frekwencja na spotkaniach świadczyła wymownie o rzeczywistym zainteresowaniu tym tematem członków organizacji. Od 1996 r. organizacja prowadzi szeroką akcję informacyjną o możliwościach kształcenia się w Stanach Zjednoczonych, począwszy od szkoły podstawowej aż do studiów doktoranckich włącznie. Akcja ta ukierunkowana jest na Polonię oraz Polaków przebywających okresowo w Stanach. „Polonia Technica” aktywnie współpracuje w tym przedsięwzięciu z Organizacją Studentów Polskich w Nowym Jorku, dzieląc zakres prac i obowiązków organizacyjnych. Spotkania o nazwie „Studia, 4U”, które odbywają się corocznie pod hasłem: „Taka Polonia będzie, jakie jej młodzieży kształcenie” weszły na stałe na listę ważnych wydarzeń polonijnych metropolii nowojorskiej. Akcja cieszy się dużym zainteresowaniem, corocznie uczestniczy w niej ponad 800 słuchaczy.

„Polonia Technica” rozwinęła akcję pomocy naszym rodakom w krajach dawnego ZSRR. Poprzez internet nawiązano kontakt z PoIonią w Turkmenistanie. Wśród członków stowarzyszenia przeprowadzono zbiórkę pieniężną, dzięki której dofinansowano dwutygodniowy obóz młodzieży turkmeńskiej nad Morzem Czarnym, w czasie którego odbywała się nauka języka polskiego i historii Polski. W 2000 r. do Turkmenistanu organizacja wystała notebook oraz dofinansowała zakup dodatkowego sprzętu komputerowego i programów. Pomoc stowarzyszenia ,,Polonia Technica” została przyjęta z dużą wdzięcznością, wyrażoną w czasie spotkania z przedstawicielami Polonii Turkmeńskiej, jakie miało miejsce w Nowym Jorku w 2004 r.

ZACHOWAĆ DLA POTOMNOŚCI

Na stronach monografii „Zarys historii 1941- 2001” zamieszczono noty biograficzne wybitnych inżynierów i naukowców, m.in.: Tadeusza Sendzimira, jednego z najbardziej zasłużonych członków stowarzyszenia, wynalazcy w dziedzinie przeróbki metali i walcownictwa, Jana Grzybowskiego Holma, mającego olbrzymie zasługi w elektryfikacji Stanów Zjednoczonych, Wacława Szukiewicza, wynalazcy metody produkcji kauczuku na bazie spirytusu czy Zdzisława J. Starosteckiego, współprojektanta rakiety ,,Patriot”.

W ramach obchodów 60-lecia ,,Polonia Technica” zorganizowała sesję naukowo-techniczną, która spotkała się z dużym zainteresowaniem Polonii oraz władz konsulatu RP w Nowym Jorku. Wziął w niej udział m.in. dr inż. Wojciech Ratyński, ówczesny prezes FSNT-NOT, który wystąpił z referatem Rola Federacji SNT-NOT w integracji środowisk i organizacji technicznych działających w kraju i na obczyźnie.

PO KONGRESIE TECHNIKÓW POLSKICH

Stowarzyszenie „Polonia Technica” współpracuje z bliźniaczymi organizacjami w innych krajach, utrzymując kontakty zawodowe i koleżeńskie. W 2002 r. organizacja „Polonia Technica” jako jedno z dwóch stowarzyszeń, działających poza krajem i nie wchodzących w skład FSNT-NOT została oficjalnie zaproszona do wzięcia udziału w XXIII Kongresie Techników Polskich, niezwykle ważnego wydarzenia dla nauki i techniki polskiej. W półrocznej dyskusji kongresowej udział brali przedstawiciele stowarzyszenia „Polonia Technica”, którzy zaproponowali wiele wniosków ujętych w Uchwale Końcowej Kongresu. W czasie podsumowania podkreślono aktywne zaangażowanie stowarzyszenia ,,Polonia Technica” w pracach komisji oraz posiedzeniach plenarnych Kongresu.

W dniach 10-12 października 2003 r. w St. Mary’s College (Madonna University) w Orchard Lake w pobliżu Detroit w stanie Michigan, z inicjatywy światowej Rady Badań nad Polonią oraz „Polonia Technica” zorganizowano spotkanie działaczy inżynierskich stowarzyszeń z kontynentu północnoamerykańskiego. W wyniku tego spotkania powołano do życia Radę Doradczą organizacji inżynierów północnoamerykańskich oraz komisję do opracowania założenia Hall of Fame — Galerii Zasłużonych Polskich Inżynierów. W czasie spotkania dyskutowano o możliwości włączenia się inżynierów pracujących w Stanach Zjednoczonych i Kanadzie w pomoc badawczo-techniczną na rzecz małych i średnich przedsiębiorstw w Polsce.

Oprac. dr inż. Janusz Romański

 

 

Na zdjęciu: Spotkanie inżynierów, podczas którego powołano Radę Doradczą Organizacji
Północnoamerykańskich. Stoją od Iewej: Ryszard Ciskowski prof. Janusz Wróbel,
mgr inż. Janusz Zastocki, prof. Zygmunt Kolęda, dr inż. Janusz Romański